Marlies Meerman

laten zien wat er in mij gebeurt als ik werk aan het maken ben.
Ik heb nooit een vooropgezet plan of een idee over wat ik ga maken.
Dat heb ik afgeleerd, omdat het nooit wat werd. In elk geval niet wat ik voor ogen had.

Dus begin ik andersom. Voornamelijk vanuit de behoefte om iets te willen maken, iets te moeten maken zelfs. Ik merk het aan mijn humeur 'wanneer het weer tijd wordt voor het atelier'.

Het materiaal, de ondergrond en de kleuren kies ik op basis van 'waar ik zin in heb' op dat moment en dan begin ik 'gewoon'.

En gaandeweg komt de vorm, onstaat het beeld.  Dan pas weet ik wat er innerlijk in mij speelt. Want als ik de vorm en de beelden heb kan ik verwoorden. Soms komen de woorden letterlijk van ver, uit diepten waar ik eerder niet bij kon of waar ik geen weet van had.

Ik schrijf de woorden bij mijn werk. Misschien roepen ze bij de toeschouwer ook iets op. Eigen verten en diepten...